فطرس ملک و بررسی صحت و سقم آن

سؤال:

در کتب مختلفه آمده است که فرشته ای به نام فطرس بود که به علت کندی در فرمان خدا، خداوند پرش را شکست و او را در جزیره ای انداخت. در زمان تولد امام حسین (ع) به همراه حضرت جبرئیل به نزد رسول خدا (ع) آمد و فطرس خودش را به حضرت حسین بن علی (ع) مالید و شفا یافت و بالا رفت و گفت: هر کس حسین (ع) را زیارت کند و سلام دهد به وی می رسانم. لطفاً در مورد صحت و سقم این مطلب توضیح فرمایید؟

جواب:

علامه طباطبائی (ره) این داستان را بعید دانسته اند. چرا که در کلام خدا و احادیث ذکر شده است که یکی از صفات ملائکه این است که در بین ملائکه نافرمانی و عصیان نیست. معلوم می شود ملائکه نفسی مستقل ندارند و دارای اراده مستقل نیستند که بتوانند غیر از آنچه که خدا اراده کرده، اراده کنند. پس ملائکه در هیچ کاری استقلال ندارند و هیچ دستوری را که خدا به ایشان تحمیل کند تحریف نمی کنند و کم و زیادش نمی سازند. همچنان که در سوره تحریم آیه ششم آمده ( لا یعصون ... ما امرهم ) یعنی خدا در آنچه امرشان کند نافرمانی نمی کنند.
همچنین امیر المؤمنین علی (ع) در بیان وصف ملائکه می فرمایند: ( ولا عندهم غفله و لا فیهم معصیه ) و اگر اشکال شود که چرا شیطان معصیت خدا را کرد؟ جواب داده می شود که شیطان از جنس فرشتگان نبوده، بلکه از طایفه جن بوده است که در آیه 50 سوره کهف نیز علت سجده نکردن شیطان را همین امر بیان می کند که ( کان من الجن ففسق عن امر ربه )