تباکی
سؤال:
بعضی ریا در مجالس اهل بیت (ع) را جایز می دانند. و کلام خود را به این روایت استناد می دهند که در روایت آمده که علاوه بر آنکه گریه کردن و گریاندن ثواب دارد، تباکی کردن یعنی خود را به حالت گریه در آوردن هم ثواب دارد. که این تباکی خود نوعی ریا به شمار می آید. در نتیجه ریا در مجالس اهل بیت (ع) اشکال ندارد. بلکه رحجان هم دارد. لطفا در این مورد توضیح دهید.
جواب:
در جواب باید عرض کنم که اینها اولاً کلمه تباکی را بد معنا کرده اند و از آن نتیجه اشتباه گرفته اند. چون ما در کتب اصولی داریم زمانی که روایتی به دست ما برسد که بر فرض صحیح بودن سند آن، آن روایت بر خلاف اصل باشد. باید آن را تأویل ببریم. به عبارت واضح تر اگر ما روایتی داشته باشیم بر جایز بودن ریا و از آن طرف روایت منافات با اصل و مخالفت با صریح کتاب و سنت و عقل و اجماع همگی علماء دارد. باید آن را تأویل برد.
چون کلمه تباکی صراحت در ریا ندارد، بلکه یک کلمه مجمل می باشد که ما باید به طریق اولی آن را تأویل ببریم و این مسأله مورد تایید علمای اصولی می باشد. در نتیجه این روایت با کلمه مجمل تباکی قدرت ندارد که بر خلاف اصل، ریا را در مجالس اهل بیت (ع) حکم به جواز دهد. بلکه ریا در عبادات به طور کلی چه در مجالس اهل بیت (ع) و چه غیر آن باعث بطلان عبادات می گردد.
و از نظر عقلی هم این مطلب باطل است، چرا که مکتب امام حسین (ع) مکتب انسان سازی است نه مکتب گنهکار سازی. چرا که امام حسین (ع) قیام نکرد که معاذالله حرام های خداوند را حلال کند. بلکه هدف امام حسین (ع) تقویت مبانی اسلام بود و این سخن کاملاً بر خلاف مکتب انسان سازی امام حسین (ع) است.
سؤال:
با این توضیحی که در مورد رد ریا فرمودید حضرتعالی منظور از کلمه تباکی را در روایت چه می دانید؟
جواب:
ببینید اگر انسانی دارای حلم و یا زهد و ... از این فضایل اخلاقی نباشد. باید علامات و آثار آن را بجا آورد و مواظبت بر آنها داشته باشد، به امید این که به آن خصلت های حمیده برسد.
در روایت از امیرالمومنین علی (ع) است که اگر حلیم نیستی به آثار آن عمل کن، زیرا که کم است کسی که خود را شبیه قومی کند، مگر آنکه نزدیک شود که از آن قوم گردد و از ایشان محسوب شود.
با این مقدمه می گوییم که گریستن بر امام حسین (ع) نشان از محبت قبیله به آن حضرت است که بعضی اوقات این قلب آمادگی برای محبت را از دست می دهد. به همین دلیل دستور به تباکی داده اند تا با انجام علامات و آثار آن خود را به قوم محب اهل بیت (ع) نزدیک کنیم تا در آینده جزء آنان گردیم.
سؤال:
بعضی ریا در مجالس اهل بیت (ع) را جایز می دانند. و کلام خود را به این روایت استناد می دهند که در روایت آمده که علاوه بر آنکه گریه کردن و گریاندن ثواب دارد، تباکی کردن یعنی خود را به حالت گریه در آوردن هم ثواب دارد. که این تباکی خود نوعی ریا به شمار می آید. در نتیجه ریا در مجالس اهل بیت (ع) اشکال ندارد. بلکه رحجان هم دارد. لطفا در این مورد توضیح دهید.
جواب:
در جواب باید عرض کنم که اینها اولاً کلمه تباکی را بد معنا کرده اند و از آن نتیجه اشتباه گرفته اند. چون ما در کتب اصولی داریم زمانی که روایتی به دست ما برسد که بر فرض صحیح بودن سند آن، آن روایت بر خلاف اصل باشد. باید آن را تأویل ببریم. به عبارت واضح تر اگر ما روایتی داشته باشیم بر جایز بودن ریا و از آن طرف روایت منافات با اصل و مخالفت با صریح کتاب و سنت و عقل و اجماع همگی علماء دارد. باید آن را تأویل برد.
چون کلمه تباکی صراحت در ریا ندارد، بلکه یک کلمه مجمل می باشد که ما باید به طریق اولی آن را تأویل ببریم و این مسأله مورد تایید علمای اصولی می باشد. در نتیجه این روایت با کلمه مجمل تباکی قدرت ندارد که بر خلاف اصل، ریا را در مجالس اهل بیت (ع) حکم به جواز دهد. بلکه ریا در عبادات به طور کلی چه در مجالس اهل بیت (ع) و چه غیر آن باعث بطلان عبادات می گردد.
و از نظر عقلی هم این مطلب باطل است، چرا که مکتب امام حسین (ع) مکتب انسان سازی است نه مکتب گنهکار سازی. چرا که امام حسین (ع) قیام نکرد که معاذالله حرام های خداوند را حلال کند. بلکه هدف امام حسین (ع) تقویت مبانی اسلام بود و این سخن کاملاً بر خلاف مکتب انسان سازی امام حسین (ع) است.
سؤال:
با این توضیحی که در مورد رد ریا فرمودید حضرتعالی منظور از کلمه تباکی را در روایت چه می دانید؟
جواب:
ببینید اگر انسانی دارای حلم و یا زهد و ... از این فضایل اخلاقی نباشد. باید علامات و آثار آن را بجا آورد و مواظبت بر آنها داشته باشد، به امید این که به آن خصلت های حمیده برسد.
در روایت از امیرالمومنین علی (ع) است که اگر حلیم نیستی به آثار آن عمل کن، زیرا که کم است کسی که خود را شبیه قومی کند، مگر آنکه نزدیک شود که از آن قوم گردد و از ایشان محسوب شود.
با این مقدمه می گوییم که گریستن بر امام حسین (ع) نشان از محبت قبیله به آن حضرت است که بعضی اوقات این قلب آمادگی برای محبت را از دست می دهد. به همین دلیل دستور به تباکی داده اند تا با انجام علامات و آثار آن خود را به قوم محب اهل بیت (ع) نزدیک کنیم تا در آینده جزء آنان گردیم.
Login