آئین عزاداری بنگلادش
روز عاشورا در بنگلادش از سوی مؤسسات گوناگون ، مراسم سوگواری و عزاداری برگزار می شود و گروههای مختلف مردم که بیشتر آنها سنی هستند در این مراسم شرکت می کنند یکی از مناطقی که به اینگونه مراسم زیاد اهمیت می دهند منطقه (شورا بوی) از توابع (هوبی گنج سیلهت) در شمال شرقی بنگلادش است که از صدها سال پیش به عنوان منطقه عاشقان اهلبیت (علیهم السلام) به ویژه (اصحاب کساء) و (پنج تن آل عبا) معروف است. در این منطقه در روزهای دهه محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورا از حدود 30 روستای پیرامون آن ، زنان و مردان ضمن راهپیمایی به سوگواری می پردازند ، سوگواران ، از زن و مرد و کوچک و بزرگ که همگی از پیروان اهل سنت هستند در ایام عاشورا به یاد شهدای کربلا روزه دار و پابرهنه می شوند.
در این مراسم سخنرانیهای باشکوهی برگزار می شود. پیش از آغاز مراسم سخنرانی زنان و مردان ، گروه گروه گرد می آیند و به روش سنتی ، مرثیه های گروهی و دسته جمعی خوانده به سینه زنی می پردازند. به گفته مردم بومی ، این مرثیه ها از صدها سال پیش نگاشته شده و به صورت نسخه های خطی در اختیار هر گروه و یا روستایی که برای شرکت در سوگواری و عزاداری اعلام آمادگی می کنند. قرار می گیرد. این مرثیه ها به عنوان ادبیات فولکور و سنتی ، همچنان سینه به سینه نگهداری و به نسلهای دیگر منتقل می شود. وجود این مراثی و نوحه ها از دو جهت اهمیت دارد. یکی اینکه نشان دهندهی عمق و ژرفای عشق و علاقه مردم به اهل بیت رسول ا... به ویژه (پنج تن پاک) و اباعبدالله الحسین در طول تاریخ از زمان ورود اسلام به این منطقه تاکنون می باشد. دیگر اینکه، حفظ و نگهداری این اشعار و نوحه ها که همگی به صورت دست نوشت و به زبان بنگالی می باشد به عنوان یک اثر در تاریخ یک اثر در تاریخ ادبیات بنگالی به آن غنای ویژه ای می بخشد که در صورت گردآوری و ویرایش آنها می توان تحت عنوانهایی چون ( کربلا و اهلبیت در ادبیات فولکور بنگلادش ) به چاپ رساند تا به عنوان نشانه و نمونه ای از شیوه های شعر و نگارش به زبان بنگالی مورد اهتمام و توجه دانش پژوهان و فرهیختگان بنگالی زبان قرار گیرد. اهمیت بیشتر این موضوع آنگاه روشن می شود که به این نکته توجه گردد که همه این برنامه ها در میان برادران مسلمان اهل سنت می باشد که حتی یک نفر شیعه هم در میان آنها نیست (مراسم عزاداری در بنگلادش – 1994 م) از دیگر مناطقی که مراسم عاشورا در آن برگزار می گردد ، شهر (مانیک گنج) است. مردم شهر ( مانیک گنج) و روستاها و بخش های حومه آن همگی از برادران اهل سنت می باشد و در کل این منطقه حتی یک خانواده شیعه نیز زندگی نمی کنند.
(انجمن پاک پنج تن) که از سوی گروهی از پیرها (درویش ها) و صوفی های اهل سنت که علاقمند به اهل بیت (ع) هستند تشکیل گردیده است. همه برنامه سوگواری ، از جمله راهپیمایی ، سخنرانی ، عزاداری و قمه زنی را تنظیم و سازماندهی می کند. این انجمن گرایش شدیدی به مکتب اهل بیت (ع) به ویژه پنجمین پاک در (آیه التطهیر) یعنی سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین دارد.
در عین حال نیرومند ترین جبهه مخالف و ضدیت با وهابیها و دشمنان اهل بیت (ع) همین گروه می باشند. گرچه در بنگلادش به طور کلی همه مردم که در مذاهب اهل سنت می باشند علاقه مند و دوستدار اهل بیت بوده و هستند و تعداد وهابی ها آنقدر کم است که به شمار نمی آیند روز عاشورا ، در بنگلادش تعطیل رسمی است. رئیس جمهور و نخست وزیر پیام تسلیت و بزرگداشت صادر می کنند. رادیو و تلویزیون در طول روز عاشورا برنامه ویژه عزاداری و بحث و سخنرانی پخش می کند و مردم عموماً روز عاشورا را به قصد سوگواری روزه می گیرند. و از خوردن هر نوع غذا و یا انجام عملی که حاکی از خوشحالی و سرور باشد خودداری می کنند. بعضی از مردم نیز دهه اول محرم را روزه می گیرند و به سوگواری شهادت امام همام حضرت ابا عبدالله می پردازند. با این همه بسیاری از سوگواران ، اطلاع چندانی از فلسفه قیام ابا عبدالله و تاریخ و زندگی آن حضرت و دیگر مسائل تاریخ ندارند. بنابراین لازم است برنامه ریزی هایی برای آگاه کردن مردم از فلسفه شهادت و قیام امام حسین (ع) صورت گیرد تا حداقل طبقه عامه مردم که عاشقان واقعی اهل بیت (ع) هستند تا کنون حتی از وقایع و سیر تاریخی رخدادهای کربلا هم آگاهی نیافته اند. به حقایق انقلاب عاشورا آگاه شوند (شیعیان بنگلادش / طلاب بنگلادشی ساکن قم ، جمهوری اسلامی ایران / 1370 ه . ق)
روز عاشورا در بنگلادش از سوی مؤسسات گوناگون ، مراسم سوگواری و عزاداری برگزار می شود و گروههای مختلف مردم که بیشتر آنها سنی هستند در این مراسم شرکت می کنند یکی از مناطقی که به اینگونه مراسم زیاد اهمیت می دهند منطقه (شورا بوی) از توابع (هوبی گنج سیلهت) در شمال شرقی بنگلادش است که از صدها سال پیش به عنوان منطقه عاشقان اهلبیت (علیهم السلام) به ویژه (اصحاب کساء) و (پنج تن آل عبا) معروف است. در این منطقه در روزهای دهه محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورا از حدود 30 روستای پیرامون آن ، زنان و مردان ضمن راهپیمایی به سوگواری می پردازند ، سوگواران ، از زن و مرد و کوچک و بزرگ که همگی از پیروان اهل سنت هستند در ایام عاشورا به یاد شهدای کربلا روزه دار و پابرهنه می شوند.
در این مراسم سخنرانیهای باشکوهی برگزار می شود. پیش از آغاز مراسم سخنرانی زنان و مردان ، گروه گروه گرد می آیند و به روش سنتی ، مرثیه های گروهی و دسته جمعی خوانده به سینه زنی می پردازند. به گفته مردم بومی ، این مرثیه ها از صدها سال پیش نگاشته شده و به صورت نسخه های خطی در اختیار هر گروه و یا روستایی که برای شرکت در سوگواری و عزاداری اعلام آمادگی می کنند. قرار می گیرد. این مرثیه ها به عنوان ادبیات فولکور و سنتی ، همچنان سینه به سینه نگهداری و به نسلهای دیگر منتقل می شود. وجود این مراثی و نوحه ها از دو جهت اهمیت دارد. یکی اینکه نشان دهندهی عمق و ژرفای عشق و علاقه مردم به اهل بیت رسول ا... به ویژه (پنج تن پاک) و اباعبدالله الحسین در طول تاریخ از زمان ورود اسلام به این منطقه تاکنون می باشد. دیگر اینکه، حفظ و نگهداری این اشعار و نوحه ها که همگی به صورت دست نوشت و به زبان بنگالی می باشد به عنوان یک اثر در تاریخ یک اثر در تاریخ ادبیات بنگالی به آن غنای ویژه ای می بخشد که در صورت گردآوری و ویرایش آنها می توان تحت عنوانهایی چون ( کربلا و اهلبیت در ادبیات فولکور بنگلادش ) به چاپ رساند تا به عنوان نشانه و نمونه ای از شیوه های شعر و نگارش به زبان بنگالی مورد اهتمام و توجه دانش پژوهان و فرهیختگان بنگالی زبان قرار گیرد. اهمیت بیشتر این موضوع آنگاه روشن می شود که به این نکته توجه گردد که همه این برنامه ها در میان برادران مسلمان اهل سنت می باشد که حتی یک نفر شیعه هم در میان آنها نیست (مراسم عزاداری در بنگلادش – 1994 م) از دیگر مناطقی که مراسم عاشورا در آن برگزار می گردد ، شهر (مانیک گنج) است. مردم شهر ( مانیک گنج) و روستاها و بخش های حومه آن همگی از برادران اهل سنت می باشد و در کل این منطقه حتی یک خانواده شیعه نیز زندگی نمی کنند.
(انجمن پاک پنج تن) که از سوی گروهی از پیرها (درویش ها) و صوفی های اهل سنت که علاقمند به اهل بیت (ع) هستند تشکیل گردیده است. همه برنامه سوگواری ، از جمله راهپیمایی ، سخنرانی ، عزاداری و قمه زنی را تنظیم و سازماندهی می کند. این انجمن گرایش شدیدی به مکتب اهل بیت (ع) به ویژه پنجمین پاک در (آیه التطهیر) یعنی سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین دارد.
در عین حال نیرومند ترین جبهه مخالف و ضدیت با وهابیها و دشمنان اهل بیت (ع) همین گروه می باشند. گرچه در بنگلادش به طور کلی همه مردم که در مذاهب اهل سنت می باشند علاقه مند و دوستدار اهل بیت بوده و هستند و تعداد وهابی ها آنقدر کم است که به شمار نمی آیند روز عاشورا ، در بنگلادش تعطیل رسمی است. رئیس جمهور و نخست وزیر پیام تسلیت و بزرگداشت صادر می کنند. رادیو و تلویزیون در طول روز عاشورا برنامه ویژه عزاداری و بحث و سخنرانی پخش می کند و مردم عموماً روز عاشورا را به قصد سوگواری روزه می گیرند. و از خوردن هر نوع غذا و یا انجام عملی که حاکی از خوشحالی و سرور باشد خودداری می کنند. بعضی از مردم نیز دهه اول محرم را روزه می گیرند و به سوگواری شهادت امام همام حضرت ابا عبدالله می پردازند. با این همه بسیاری از سوگواران ، اطلاع چندانی از فلسفه قیام ابا عبدالله و تاریخ و زندگی آن حضرت و دیگر مسائل تاریخ ندارند. بنابراین لازم است برنامه ریزی هایی برای آگاه کردن مردم از فلسفه شهادت و قیام امام حسین (ع) صورت گیرد تا حداقل طبقه عامه مردم که عاشقان واقعی اهل بیت (ع) هستند تا کنون حتی از وقایع و سیر تاریخی رخدادهای کربلا هم آگاهی نیافته اند. به حقایق انقلاب عاشورا آگاه شوند (شیعیان بنگلادش / طلاب بنگلادشی ساکن قم ، جمهوری اسلامی ایران / 1370 ه . ق)
Login